و بعد از رفتنت...

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی،

تورا با لهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم،

تمام شب برای با طراوت ماندن،

باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم،

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه ی آبی احساس،

تو را از بین گلهایی که در تنهاییم روییدند با حسرت جدا کردم.

و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی:

دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی

و من تنها برای دیدن آن چشم تو را در دشتی از

 تنهایی و حسرت رها کردم.